Emotion71 - Dream

posted on 30 Aug 2010 15:06 by keroroslowdown in Emotion

ทุกที่ที่ฉันก้าวย่างไป..... 

 

ฉันได้ยินเสียงใบไม้ไหว....เป็นทำนองเพลงเศร้า.....

ฉันมองเห็นนกตัวน้อย....ที่บินผ่านไปอย่างเดียวดาย.....

ฉันสัมผัสได้ถึงสายลม....ที่อบอวลไปด้วยความเหงา.....

... ... ...

... ...

... 

ฉันมองขึ้นไปบนฟ้า....ฉันก็เห็นหยาดน้ำตาของก้อนเมฆ....

ฉันก้มหน้าลงดิน.......ฉันก็เห็นความบอบช้ำของต้นหญ้าใบน้อย....

ฉันหลับตาเพื่อไม่รับรู้สิ่งใด....สายลมก็ยังกระซิบไหว........

ให้ฉันต้องรับรู้ถึงความหดหู่ในมวลอากาศนั้น......

... ... ...

... ...

...

ฉันพยายามเดินเลี่ยงมา....ล้มตัวลงบนที่นอน.....

ด้วยหวังเพียง.....ไม่ต้องการได้เห็น ได้ยิน รับรู้ หรือสัมผัส....

ทว่า.....หมอนชื้น ๆ ใบนั้น....ก็ไม่อาจทำให้ฉันหลุดพ้นไปได้....

กลับกัน.....มันทำให้ฉันรู้ว่า.....แท้จริงแล้ว.....

สายลมหาได้พัดไหวด้วยความหดหู่................

ต้นหญ้าหาได้เจ็บปวดจากความบอบช้ำเพียงเล็กน้อยนั้น.......

ก้อนเมฆไม่ได้หลั่งน้ำตาอย่างมีสาระสำคัญ......

แต่เป็นตัวฉัน....ที่พยายามมองสิ่งเหล่านั้น.......

ด้วยความรู้สึกของตัวฉันเอง...........

... ... ...

... ...

...

ฉันนอนหลับไป....โดยไม่สนใจว่า.....

รอยชื้นสองรอยบนหมอนใบนั้น.....

กำลังขยายขนาดออกไปอีกครั้งหนึ่ง.......

... ... ...

... ...

...

ในฝัน..........

... ... ...

... ...

...

ทุกที่ที่ฉันก้าวย่างไป.....

 

ฉันได้ยินเสียงใบไม้ไหว....

ฉันมองเห็นนกตัวน้อย....

ฉันสัมผัสได้ถึงสายลม....

... ... ...

... ...

...

Comment

Comment:

Tweet

open-mounthed smile เรื่อย ๆ นะ อย่าหายอีก..

เพราะจะหายแทน 5555

#4 By mamphis on 2010-09-10 22:45

เหมือนว่าคุณจะได้อะไรมากมายหลังจากออกเดินทางไปเสียนาน big smile

ไม่รู้ว่าตอนนี้คุณกลับมาแล้ว หรืออยู่ระหว่างพักเหนื่อยก่อนเดินทางต่อ...แต่ฉันดีใจที่ได้เห็นตัวหนังสือของคุณ

ฉันเชื่อเสมอว่าตราบใดที่จักรวาลยังคงหมุน
ฉันก็ยังมีโอกาสได้พบ(ตัวอักษรของ)คุณอีกครั้งsurprised smile
ฝันดีค่ะ...big smile
ดีใจที่ได้เจอกันในที่นี่อีก

เราไม่ได้มองทุกอย่างแบบที่มันเป็น

แต่เรามองทุกอย่างแบบที่เราเป็น

#1 By Nam_Khing on 2010-08-30 15:15