ทุกครั้งที่คุณปลูกต้นไม้สักต้น...อย่าลืมนึกถึงฉันนะคะ...

... ... ...

... ...

...

ประโยคที่ฉันจะได้พบได้เห็นเสมอ เมื่อเธอคนนั้นผ่านเข้ามา...

ไม่รู้ว่าใช่หรือเปล่า...แต่ถ้าฉันจำไม่ผิด...

เธอคือคนแรกที่แวะเข้ามาคอมเม้นต์ในเอนทรี่แรกที่ฉันเขียน

นั่น...เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ฉันได้ลองแวะเวียนไปยังบล๊อคของเธอ

และน่าประหลาด...ที่ฉันเพิกเฉยต่อการเขียนไปนาน...

แต่เมื่อลองเลียบ ๆ เคียง ๆ กลับเข้ามา...ก็พบว่า...

เธอคือคนสุดท้ายที่แวะเข้ามาคอมเม้นต์ในเอนทรี่สุดท้ายที่ฉันเขียน

และนั่น...ก็กลายเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ฉันลองเขียน entry story ชิ้นใหม่...ชิ้นนี้...

... ... ...

... ...

...

เธอมักบอกว่าเธอเป็นดั่งสายลม...

อาจเพราะเธอรักอิสระ...ชอบที่จะพัดพาตัวเองไปยังที่ต่าง ๆ

หรืออาจเพราะเธอช่างลึกลับนัก...

ที่ต่อให้พยายามเพ่งพินิจเพียงใด...ก็มิอาจมองเห็นตัวตนของสายลมได้

แต่กระนั้น...ทุกครั้งที่สายลมพัดมา...เราต่างก็รู้สึกได้ถึงการมาของสายลม

และสิ่งหนึ่งที่มาพร้อมสายลมเสมอ...ก็คือ ความสุข สบายใจ...นั่นเอง

... ... ...

... ...

...

"ทุกครั้งที่คุณปลูกต้นไม้สักต้น...อย่าลืมนึกถึงฉันนะคะ..."

ประโยคชวนสงสัย...ที่ทำให้ฉันเกิดคำถามขึ้นมาในใจ...

แต่ไม่รู้เพราะอะไร...มันกลับเป็นคำถามที่ฉันไม่ได้ต้องการคำตอบ

สิ่งที่เหลือจึงเป็นเพียงความรู้สึกอยากจะลองปลูกต้นไม้อีกสักต้น

เผื่อว่า...ระหว่างที่พรวนดิน...ฉันอาจตอบความสงสัยนี้ได้ด้วนตนเอง

... ... ...

... ...

...

นี่คือเอนทรี่ลำดับที่ 1...

ในความตั้งใจจะเขียน entry story ชิ้นใหม่ของฉัน... "Aspect"

หลังจากที่ก่อนหน้านี้เขียน KLM Adventure และ The Puzzle มาแล้ว

มาครั้งนี้...ฉันจะลองเขียนถึงคนที่แวะเวียนเข้ามาในบล็อกแห่งนี้...

ด้วยความรู้สึกนึกคิดที่ฉันมีต่อเค้าเหล่านั้น...แน่นอนด้วยมุมมองที่ฉันสัมผัส

ซึ่งอาจไม่ใช่หรือคล้ายคลึงตัวตนที่แท้จริงของเค้าเหล่านั้นเลย...

แต่มันก็น่าสนุกดีไม่ใช่หรือ...ที่จะได้ลองมาแลกเปลี่ยนมุมมองของกันและกัน...

และเอนทรี่ลำดับที่ 1 นี้...จะเป็นใครไปไม่ได้...นอกจาก...

 

เด็กหญิงความทรงจำ...

บันทึกสีน้ำทะเล (ฉบับหลังฝนตก)

http://marine-melody.exteen.com/

... ... ...

... ...

...

Comment

Comment:

Tweet

้ถ้ายังรดน้ำต้นไม้ด้วยชามิ้นต์อยู่ต้นไม้ก้อตายเหมือนเดิมแหละ

#5 By Nam_Khing on 2009-12-08 21:09

=.=
การอ่านเรื่องเกี่ยวกับตัวเองในมุมมองอื่นเนี่ย
...ทำให้หายใจติดขัดได้เลยนะคะ big smile

มันเกินไปรึเปล่านะที่ฉันรู้สึกเขิน

สำหรับฉันแล้ว...การหาความจริงใจในโลกไซเบอร์นั้นเหมือนการแกะขนมสักถุง...ความหวังที่จะลุ้นได้รางวัลที่ซ่อนอยู่ในถุงนั้นมีน้อยนัก
...ฉันเพิ่งเลิกคิดอย่างนี้เมื่อไม่กี่ปีนี้เองค่ะ

การได้เพื่อนสักคนจากบทความสั้นๆเพียงสิบสี่บท มันฟังดูเหลือเชื่อนะคะ big smile

...ขอบคุณ ที่ทำให้ฉันเจอรางวัลในถุงขนมค่ะ ^^

ปล. บ้านของฉันยังคงเคลื่อนที่ได้อยู่อย่างนั้น
หรืออาจเป็นเพราะฉันรักอิสระ ชอบพัดพาตัวเองไปยังที่ต่างๆ...แต่เมื่อไหร่ที่บ้านมันเหนื่อย ฉันจะมานั่งพักผ่อนที่นี่อีกครั้งค่ะ

big smile กำลังว่าจะลงประกาศคนหายอยู่เชียว

สบายดีนะ...big smile

#3 By mamphis on 2009-12-08 11:30

Welcome Back...

สายลม...
มองไม่เห็น..
แต่รู้สึกถึงการมีอยู่เสมอ...


big smile
ในวันที่เธอ เริ่มต้นบล็อค
ช่างดูน่างดงาม ด้วยเรื่องราวที่น่าประทับใจ

ต่างจากวันแรก ที่บล็อคฉันเมื่อหลายปีก่อน

มันเป็นเพียงแค่ที่ระบาย
เศษซากตะกอนความเสียใจและความสับสน
แล้วทิ้งมันไว้เดียวดาย
ด้วยข้ออ้างสั้นๆ ว่า "ไม่มีเวลา"

จนวันหนึ่ง...เมื่อเข้าใจ
ฉันจึงได้กลับมา.~

ตอนนี้ผมเม้นมากกว่าเขียนซะแล้ว
เพราะทุกๆ ครั้งที่แนะนำหรือให้กำลังใจใครสักคน
ผมเองก็ได้แรงใจที่จะก้าวต่อไปเช่นกัน

#1 By Mr.Chow on 2009-12-08 03:56