Emotion68 - คีตาญชลี...

posted on 14 Oct 2009 21:19 by keroroslowdown in Emotion

มาเถิดมาพวกเรา...พี่น้องเราร่วมกัน...

ฟัง...เพลงสำราญ...เสียงของฟาร์มาซี...

อุทิศชีวิตของเราเท่าที่มี...เพื่อทุกชีวีชื่นบาน...

ฟาร์...มาซี... ฟาร์...มาซี...

 

หากฉันเป็นนกจะร้องขับขาน...

กล่อมดวงวิญญาณเภสัชประสานร่วมกัน...

ให้อยู่ด้วยความรัก...อยู่ด้วยความงดงาม...

ด้วยความละ โลภ โกรธ หลง...

ฟาร์...มาซี... ฟาร์...มาซี...

 

หากฉันเป็นไม้จะทิ้งกิ่งลง...

ปกคลุมเมฆฝนให้แก่ผู้คนผ่านทาง...

ให้อยู่ด้วยความรัก...อยู่ด้วยความงดงาม...

ด้วยความละ โลภ โกรธ หลง...

ฟาร์...มาซี... ฟาร์...มาซี...

... ... ...

... ...

...

"เสียงของฟาร์มาซี"...

เพลงที่ฉันได้ยินได้ฟังมาตั้งแต่ครั้งเรียนมหาวิทยาลัย

ซึ่งตั้งแต่ที่ได้ยินได้ฟัง และได้หัดร้องในครั้งนั้น...

เพลง ๆ นี้ก็ติดอยู่ในความทรงจำของฉันเรื่อยมา

ด้วยว่าเป็นเพลง ๆ หนึ่งที่ฉันรู้สึกว่ามีมนต์ขลังอย่างบอกไม่ถูก

ในทุก ๆ ครั้งที่ได้ยิน ได้ฟัง หรือได้เปล่งเสียงร้องเพลงออกไป

นอกเหนือจากเพลง Santa Lucia อันเป็นเพลงประจำมหาวิทยาลัยศิลปากร

และเพลง มงคลนาม อันเป็นเพลงประจำคณะเภสัชศาสตร์...

... ... ...

... ...

...

วันนี้...ขณะที่กำลังนั่งคิดอะไรเพลิน ๆ โดยที่เปิดโทรทัศน์ไว้ด้วย

จู่ ๆ ฉันก็ได้ยินทำนองเพลงที่คุ้นหู หากแต่คำร้องนั้นแตกต่างออกไป...

... ... ...

... ...

...

มาเถิดพี่น้อง เหนือใต้กลางอีสาน...

ฟังเพลงสำราญ เสียงคีตาญชลี...

ทิ้งความทุกข์สุขสมในฤดี...

ฟังเสียงดนตรีเพื่อชีวีชื่นบาน...

 

หากฉันเป็นนกจะร้องขับขาน...

กล่อมดวงวิญญาณผู้กระหายสงคราม...

ให้อยู่ด้วยความรัก อยู่ด้วยความงดงาม...

ด้วยความละ โลภ โกรธ หลง...

 

หากฉันเป็นไม้จะทิ้งกิ่งลง...

ปกคลุมเมฆฝนแด่ผู้คนผ่านทาง...

ให้อยู่ด้วยความรัก อยู่ด้วยความงดงาม...

ด้วยความละ โลภ โกรธ หลง...

... ... ...

... ...

...

"เสียงของคีตาญชลี"...

ทำให้เกิดมนต์ขลังบางอย่าง...อบอวลอยู่รอบ ๆ ตัว...

ในขณะที่ฉันนิ่งฟังเพลง ๆ นี้ที่ได้ยินจากโทรทัศน์...

พลันทำให้นึกไปถึงเพลงที่ฉันเคยรู้สึกได้ถึงมนต์ขลังในครั้งก่อน...

... ... ...

... ...

...

ณ วินาที ฉันอยากให้เพลงที่เต็มไปด้วยมนต์ขลังนี้...

สอดเสนาะไปสู่สังคมไทยเสียเหลือเกิน...

 

"... หากฉันเป็นนกจะร้องขับขาน...

กล่อมดวงวิญญาณผู้กระหายสงคราม...

ให้อยู่ด้วยความรัก อยู่ด้วยความงดงาม...

ด้วยความละ โลภ โกรธ หลง... ..."

... ... ...

... ...

...

 

Comment

Comment:

Tweet

ฉันจะเป็นสายลมที่พัดพาเสียงเพลงที่นกร้องไปทั่วประเทศไทย...ได้ไหมคะ ^^

ครึ่งปีผ่านไป...บล๊อกของคุณแปลกตาไปด้วย
แต่ในทุกตัวอักษรยังคงทำให้ฉันเกิดความรู้สึกเช่นเดิม
"รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก"

ฉันอ่านเอนทรี่ย้อนหลังไปได้นิดหน่อย
การมีบ้านหลังเล็กๆที่เคลื่อนที่ได้เนี่ย...ทำให้ฉันวุ่นวายพอดูเลยค่ะ

ทุกครั้งที่คุณปลูกต้นไม้สักต้น...อย่าลืมนึกถึงฉันนะคะ...อีกฟากหนึ่งของแผ่นน้ำ...ฉันก็กำลังเติมสีเขียวให้โลกอยู่เหมือนกัน

...เอ๋ ว่าแต่ คุณยังจำฉันได้ไหมนะ ^^sad smile
เน่า เหม็นบูด surprised smile

#6 By Nam_Khing on 2009-11-15 17:13

อยากให้โลกหมุนด้วยความรัก...

big smile
ท่อนสุดท้าย
อยากให้ทุกคนได้อ่านจัง... โดยเฉพาะบางกลุ่ม

เนื้อร้องเพราะชวนคิดมากเลยค่ะ

#4 By หมอก on 2009-10-15 10:13

angry smileอาจมีมนต์ขลังเพียงแค่บางคน และบางกลุ่มชน

#3 By mamphis on 2009-10-15 09:13

big smile โลกจะสงบ ด้วยเสียงร้องและทำนองของเสรีชน

#2 By ChayaLively on 2009-10-15 07:59

อ่านจบนะคะ แต่ไม่รู้จะว่าไงดี sad smile sad smile

#1 By ||┃Junshoku|┃||┃ on 2009-10-14 22:01