คีตาญชลี...
posted on 14 Oct 2009 21:19 by keroroslowdown in Emotionมาเถิดมาพวกเรา...พี่น้องเราร่วมกัน...
ฟัง...เพลงสำราญ...เสียงของฟาร์มาซี...
อุทิศชีวิตของเราเท่าที่มี...เพื่อทุกชีวีชื่นบาน...
ฟาร์...มาซี... ฟาร์...มาซี...
หากฉันเป็นนกจะร้องขับขาน...
กล่อมดวงวิญญาณเภสัชประสานร่วมกัน...
ให้อยู่ด้วยความรัก...อยู่ด้วยความงดงาม...
ด้วยความละ โลภ โกรธ หลง...
ฟาร์...มาซี... ฟาร์...มาซี...
หากฉันเป็นไม้จะทิ้งกิ่งลง...
ปกคลุมเมฆฝนให้แก่ผู้คนผ่านทาง...
ให้อยู่ด้วยความรัก...อยู่ด้วยความงดงาม...
ด้วยความละ โลภ โกรธ หลง...
ฟาร์...มาซี... ฟาร์...มาซี...
... ... ...
... ...
...
"เสียงของฟาร์มาซี"...
เพลงที่ฉันได้ยินได้ฟังมาตั้งแต่ครั้งเรียนมหาวิทยาลัย
ซึ่งตั้งแต่ที่ได้ยินได้ฟัง และได้หัดร้องในครั้งนั้น...
เพลง ๆ นี้ก็ติดอยู่ในความทรงจำของฉันเรื่อยมา
ด้วยว่าเป็นเพลง ๆ หนึ่งที่ฉันรู้สึกว่ามีมนต์ขลังอย่างบอกไม่ถูก
ในทุก ๆ ครั้งที่ได้ยิน ได้ฟัง หรือได้เปล่งเสียงร้องเพลงออกไป
นอกเหนือจากเพลง Santa Lucia อันเป็นเพลงประจำมหาวิทยาลัยศิลปากร
และเพลง มงคลนาม อันเป็นเพลงประจำคณะเภสัชศาสตร์...
... ... ...
... ...
...
วันนี้...ขณะที่กำลังนั่งคิดอะไรเพลิน ๆ โดยที่เปิดโทรทัศน์ไว้ด้วย
จู่ ๆ ฉันก็ได้ยินทำนองเพลงที่คุ้นหู หากแต่คำร้องนั้นแตกต่างออกไป...
... ... ...
... ...
...
มาเถิดพี่น้อง เหนือใต้กลางอีสาน...
ฟังเพลงสำราญ เสียงคีตาญชลี...
ทิ้งความทุกข์สุขสมในฤดี...
ฟังเสียงดนตรีเพื่อชีวีชื่นบาน...
หากฉันเป็นนกจะร้องขับขาน...
กล่อมดวงวิญญาณผู้กระหายสงคราม...
ให้อยู่ด้วยความรัก อยู่ด้วยความงดงาม...
ด้วยความละ โลภ โกรธ หลง...
หากฉันเป็นไม้จะทิ้งกิ่งลง...
ปกคลุมเมฆฝนแด่ผู้คนผ่านทาง...
ให้อยู่ด้วยความรัก อยู่ด้วยความงดงาม...
ด้วยความละ โลภ โกรธ หลง...
... ... ...
... ...
...
"เสียงของคีตาญชลี"...
ทำให้เกิดมนต์ขลังบางอย่าง...อบอวลอยู่รอบ ๆ ตัว...
ในขณะที่ฉันนิ่งฟังเพลง ๆ นี้ที่ได้ยินจากโทรทัศน์...
พลันทำให้นึกไปถึงเพลงที่ฉันเคยรู้สึกได้ถึงมนต์ขลังในครั้งก่อน...
... ... ...
... ...
...
ณ วินาที ฉันอยากให้เพลงที่เต็มไปด้วยมนต์ขลังนี้...
สอดเสนาะไปสู่สังคมไทยเสียเหลือเกิน...
"... หากฉันเป็นนกจะร้องขับขาน...
กล่อมดวงวิญญาณผู้กระหายสงคราม...
ให้อยู่ด้วยความรัก อยู่ด้วยความงดงาม...
ด้วยความละ โลภ โกรธ หลง... ..."
... ... ...
... ...
...